Ikar :

   W mitologii greckiej Ikar to niepoprawny marzyciel. Nie wie, że skrzydła to tylko konstrukcja, zbyt słaba by bezkarnie unosić się w chmurach. Zbyt wiele spraw przyciąga go do ziemi. O tym traktuje spektakl.

“Istota rzeczy jest w tym, aby nasze serca,
które toczy ciężka krew
napełniły się powietrzem
i tego właśnie Ikar nie chciał przyjąć”

Zbigniew Herbert “Dedal i Ikar” (Struna Światła [1956])

   Spektakl jest próbą analizy dzisiejszych odniesień mitologicznego marzenia o oderwaniu się od rzeczywistości zarówno w sferze filozoficznej, jak estetycznej. Prowadzona na styku dwóch rzeczywistości akcja przedstawienia sprawia, że widzowie stają się świadkami swoistych rytuałów, codziennych wzlotów i upadków. Z jednej strony pokraczna rzeczywistość z pełną gamą absurdalnych konwencji, z drugiej zaś Ikar, czyli każdy z nas w jakimś momencie swojego życia. Spektakl nie opowiada historii mitologicznego Ikara, jest raczej wariacją na temat, poetycką i plastyczną impresją.

Widowisko feeryczne, mieniące się barwami, z pełnym bogactwem form teatru plenerowego. Aktorzy wykorzystują swe umiejętności wyrazistej ekspresji mimicznej i ruchowej, także w efektownych popisach na wysokości.

Akcji teatralnej towarzyszą projekcje multimedialne oraz muzyka grana na beczkach (grupa perkusyjna).

Premiera –maj 2005 Zrealizowany przy pomocy M.st. Warszawy

Reżyseria: Antoni Gołąb.
Wykonawcy: Marta Suzin, Agnieszka Musiałowicz, Ola Musiałowicz, Marek Kowalski, Tomasz Dusiewicz, Tomasz Musiałowicz, Janusz Porębski, Krzysztof Skarżyński.
Grupa perkusyjna Progresive : Piotr Suzin, Tomasz Pałasz.
Obsługa: DJ Hiro Szyma, Adam Sztorc.

Spektakl prezentowany był na:

- Festiwalu Sztuka Ulicy w Warszawie,
- Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Ulicznych w Krakowie,
- Festiwalu „Zderzenia” w Tczewie,
- Wisłostradzie w Warszawie
- Festiwalu „La Strada” w Kaliszu i innych.