1991 - Absolwenci Szkoły Pantomimy przy Teatrze Żydowskim w Warszawie zakładają Stowarzyszenie Teatralne Teatr Ruchu Akt. Pośród inicjatorów tego zdarzenia są między innymi Agnieszka Musiałowicz, Marek Kowalski i Tomasz Musiałowicz, którzy do dzisiaj tworzą zespół. Aktorzy Aktu, od pierwszych przedstawień próbują wzbogacać technikę pantomimy o doświadczenia współczesnego teatru poszukującego. Tak powstają pierwsze sceniczne spektakle:

• „Zmarli nie opowiadają bajek” - 1991
• „Z ciemności wołałem” - 1991
• „Orestes” - 1995

1992 - Teatr rozszerza swoją działalność i tworzy, jako jeden z niewielu w Polsce, baśnie pantomimiczne dla dzieci. Ta rzadka forma twórczości znajduje gorący odbiór dziecięcej publiczności i uznanie krytyki:

• nagroda młodzieży i atest ASSITEJ’u dla spektaklu "Gdzie jest Mała Piu" na MTIT
  w Pile w 1993 roku
• Grand Prix za spektakl „Opowieść o Wietrze” na festiwalu „Małe Zderzenie” w Kłodzku w 1995 roku ).

1992 – 1994 - Teatr zainspirowany formą i poetyką teatru ulicznego tworzy pierwsze spektakle plenerowe . Część przedstawień ulicznych odwołuje się do tradycji wędrownych komediantów, teatru jarmarcznego, cyrku, commedii dell’arte
i oparta jest na bezpośrednim kontakcie z widzami, którzy często je współtworzą.
Z tego spotkania wyobraźni aktorów i widzów powstają spektakle:

• "Ballada o Wielkoludzie" ( nagroda na MTIT w Pile’93 )
• "Śmietnik" ( nagroda publiczności na festiwalu A”PART w Katowicach)

1993 - 2000 - Ciepłe przyjęcie spektakli ulicznych przez publiczność i dostrzeżenie nowej możliwości wypowiedzi artystycznej przyczynia się do powstania większych widowisk plenerowych:

• "Perperuna" jest wędrówką do słowiańskich korzeni (mit o Perunie - bogu ognia),
• "Lewiatan" przenosi biblijną legendę o potworze przynoszącym ludziom nieszczęście
  we współczesny świat ( Złota Maska na MFTU w Chojnicach’96) ,
• "Dzielny Ołowiany Żołnierz" nawiązuje do znanej baśni J.CH. Andersena
  ( nagroda Fundacji Kultury na Festiwalu Teatru w Walizce - Łomża 2000)
• "Feniks" jest opowieścią o cywilizacji i naturze, ich walce ze sobą, która odbywa się wewnątrz każdego człowieka ( Grand Prix 10. Festiwalu Teatralnego Dionizje’2002).

W tym czasie do zespołu dołączają Marta Suzin, Tomasz Dusiewicz, Janusz Porębski i Krzysztof Skarżyński, którzy do dziś tworzą zespół.

2000 – Teatr Akt rozpoczyna ścisłą współpracę z agencjami eventowymi i reklamy w całej Polsce, realizując wiele nietypowych, często jednorazowych pomysłów artystycznych.

2003 – Po wielu latach podejmowania w przedstawieniach ulicznych poważniejszej tematyki, twórcy Aktu z potrzeby serca postanawiają zrealizować nieco lżejszy, żartobliwy spektakl - „Płonące Laski 4” , który do dziś jest najczęściej zapraszanym w kraju i Europie przedstawieniem Aktu (festiwale w Niemczech, Austrii, Belgii, Czechach, Włoszech, Słowenii, Ukrainie, Litwie itd)

2004 – Teatr Akt we współpracy z Miastem Warszawą organizuje pierwszą edycję Czarnej Offcy - warszawskiej ofensywy teatralnej. Przegląd ma na celu zaprezentowanie w jednym, zwartym cyklu działalności niezależnych grup teatralnych, istniejących na terenie Warszawy. Od tej chwili impreza wpisuje
się w stały kalendarz imprez kulturalnych Warszawy.

2004 - Ciekawym zwrotem w twórczości Aktu okazuje się spektakl-happening
”Na pełnym morzu 44 l.p.” - w klimacie absurdalnego festynu, rozbawiona publiczność konsumuje jednego z bohaterów dramatu.

2005 - W wyniku inspirującej koprodukcji z grupą zapalonych paralotniarzy
i baloniarzy z Torunia (Grupa Falco) powstaje kolejny spektakl plenerowy - „Ikar” - przenoszący we współczesność mit niepoprawnego marzyciela. Praca nad spektaklem daje również początek współpracy z beat-boxerami z Lublina -
Al Fatnujah, perkusyjną grupą Progresive oraz DJ-em Hiro Szymą

2005 - Po wielu latach tworzenia spektakli w przestrzeni ulicznej, powstaje kameralny, mroczny, prawdziwie undergroundowy spektakl - „Ziemia Jałowa”
na podstawie wierszy T.S. Elliota. Przy tej okazji kolejna ciekawa wymiana doświadczeń z Sylwią Hahn - tancerką butoh.

2006 – Piętnastolecie istnienia Teatru Akt daje okazję do twórczych podsumowań. W pracy nad najnowszą premierą - „Ogród rozkoszy” (obecny „OR”) - aktorzy Aktu spotykają się ze swoim nauczycielem pantomimy - Jerzym Winnickim.
To również początek współpracy z Jackiem Kochanem – muzykiem jazzowym, kompozytorem i aranżerem.

2008 – Biuro Promocji Miasta Warszawy zleca Teatrowi Akt przygotowanie widowiska na otwarcie Nocy Muzeów, dając w ten sposób zaczyn nowemu przedstawieniu plenerowemu „Sen Kustosza”. Tym razem do wspólnej pracy zaproszeni zostają studenci z Teatru PW oraz zaprzyjaźnione tancerki Joanna Ziemczyk i Barbara Wojciuk. W tym samym roku, mimo braku pomocy finansowej ze strony miasta, teatr decyduje się na jeszcze jedną produkcję plenerową -
„Match footbolowy” - wpisujący się w nurt ożywionych dyskusji na temat piłki nożnej we wszystkich środowiskach, nie tylko sportowych – współpraca z Wiktorem Malinowskim, Pawłem Frankowskim oraz grupą sportową „Zieloni Zielonka”.

2009 – Ten rok upłynął pod znakiem kontynuacji pracy nad nową wersją "Snu Kustosza" oraz prezentacji pozostałych spektakli plenerowych w kraju i za granicą. Szczególnie ciekawą wyprawą okazał sie wyjazd na wyspę Stromboli na Teatro del Fuoco Festival oraz nawiązanie przyjacielskich kontaktów z artystami z całego świata.

2010 – Wielomiesięczne poszukiwania nowej siedziby teatru w końcu zwieńczone zostają sukcesem. Teatr Akt po 10 latach urzędowania w Rivierze wynajmuje nowy lokal na Olszynce Grochowskiej przy ul. Łaziebnej. Praca teatru zostaje zdominowana remontami i przeprowadzką. Mimo to w repertuarze pojawiają się trzy nowe tytuły: "In Blue" - współpraca z grupą Melkart Ball, "Perperuna" - wznowienie dawnego spektaklu oraz "Hotel Royal" - ponowne spotkanie w pracy z Piotrem Suzinem. Teatr Akt podejmuje też współpracę z Dominikiem Strycharskim - vocal performance - w spektaklu "Ikar".