1991 - Absolwenci Szkoły Pantomimy przy Teatrze Żydowskim w Warszawie zakładają Stowarzyszenie Teatralne Teatr Ruchu Akt. Pośród inicjatorów tego zdarzenia są między innymi Agnieszka Musiałowicz, Marek Kowalski i Tomasz Musiałowicz, którzy do dzisiaj tworzą zespół. Aktorzy Aktu, od pierwszych przedstawień próbują wzbogacać technikę pantomimy o doświadczenia współczesnego teatru poszukującego. Tak powstają pierwsze sceniczne spektakle:

• „Zmarli nie opowiadają bajek” - 1991
• „Z ciemności wołałem” - 1991
• „Orestes” - 1995

1992 - Teatr rozszerza swoją działalność i tworzy, jako jeden z niewielu w Polsce, baśnie pantomimiczne dla dzieci. Ta rzadka forma twórczości znajduje gorący odbiór dziecięcej publiczności i uznanie krytyki:

• nagroda młodzieży i atest ASSITEJ’u dla spektaklu "Gdzie jest Mała Piu" na MTIT
  w Pile w 1993 roku
• Grand Prix za spektakl „Opowieść o Wietrze” na festiwalu „Małe Zderzenie” w Kłodzku w 1995 roku ).

1992 – 1994 - Teatr zainspirowany formą i poetyką teatru ulicznego tworzy pierwsze spektakle plenerowe . Część przedstawień ulicznych odwołuje się do tradycji wędrownych komediantów, teatru jarmarcznego, cyrku, commedii dell’arte
i oparta jest na bezpośrednim kontakcie z widzami, którzy często je współtworzą.
Z tego spotkania wyobraźni aktorów i widzów powstają spektakle:

• "Ballada o Wielkoludzie" ( nagroda na MTIT w Pile’93 )
• "Śmietnik" ( nagroda publiczności na festiwalu A”PART w Katowicach)

1993 - 2000 - Ciepłe przyjęcie spektakli ulicznych przez publiczność i dostrzeżenie nowej możliwości wypowiedzi artystycznej przyczynia się do powstania większych widowisk plenerowych:

• "Perperuna" jest wędrówką do słowiańskich korzeni (mit o Perunie - bogu ognia),
• "Lewiatan" przenosi biblijną legendę o potworze przynoszącym ludziom nieszczęście
  we współczesny świat ( Złota Maska na MFTU w Chojnicach’96) ,
• "Dzielny Ołowiany Żołnierz" nawiązuje do znanej baśni J.CH. Andersena
  ( nagroda Fundacji Kultury na Festiwalu Teatru w Walizce - Łomża 2000)
• "Feniks" jest opowieścią o cywilizacji i naturze, ich walce ze sobą, która odbywa się wewnątrz każdego człowieka ( Grand Prix 10. Festiwalu Teatralnego Dionizje’2002).

W tym czasie do zespołu dołączają Marta Suzin, Tomasz Dusiewicz, Janusz Porębski i Krzysztof Skarżyński, którzy do dziś tworzą zespół.

2000 – Teatr Akt rozpoczyna ścisłą współpracę z agencjami eventowymi i reklamy w całej Polsce, realizując wiele nietypowych, często jednorazowych pomysłów artystycznych.

2003 – Po wielu latach podejmowania w przedstawieniach ulicznych poważniejszej tematyki, twórcy Aktu z potrzeby serca postanawiają zrealizować nieco lżejszy, żartobliwy spektakl - „Płonące Laski 4” , który do dziś jest najczęściej zapraszanym w kraju i Europie przedstawieniem Aktu (festiwale w Niemczech, Austrii, Belgii, Czechach, Włoszech, Słowenii, Ukrainie, Litwie itd)

2004 – Teatr Akt we współpracy z Miastem Warszawą organizuje pierwszą edycję Czarnej Offcy - warszawskiej ofensywy teatralnej. Przegląd ma na celu zaprezentowanie w jednym, zwartym cyklu działalności niezależnych grup teatralnych, istniejących na terenie Warszawy. Od tej chwili impreza wpisuje
się w stały kalendarz imprez kulturalnych Warszawy.

2004 - Ciekawym zwrotem w twórczości Aktu okazuje się spektakl-happening
”Na pełnym morzu 44 l.p.” - w klimacie absurdalnego festynu, rozbawiona publiczność konsumuje jednego z bohaterów dramatu.

2005 - W wyniku inspirującej koprodukcji z grupą zapalonych paralotniarzy
i baloniarzy z Torunia (Grupa Falco) powstaje kolejny spektakl plenerowy - „Ikar” - przenoszący we współczesność mit niepoprawnego marzyciela. Praca nad spektaklem daje również początek współpracy z beat-boxerami z Lublina -
Al Fatnujah, perkusyjną grupą Progresive oraz DJ-em Hiro Szymą

2005 - Po wielu latach tworzenia spektakli w przestrzeni ulicznej, powstaje kameralny, mroczny, prawdziwie undergroundowy spektakl - „Ziemia Jałowa”
na podstawie wierszy T.S. Elliota. Przy tej okazji kolejna ciekawa wymiana doświadczeń z Sylwią Hahn - tancerką butoh.

2006 – Piętnastolecie istnienia Teatru Akt daje okazję do twórczych podsumowań. W pracy nad najnowszą premierą - „Ogród rozkoszy” (obecny „OR”) - aktorzy Aktu spotykają się ze swoim nauczycielem pantomimy - Jerzym Winnickim.
To również początek współpracy z Jackiem Kochanem – muzykiem jazzowym, kompozytorem i aranżerem.

2008 – Biuro Promocji Miasta Warszawy zleca Teatrowi Akt przygotowanie widowiska na otwarcie Nocy Muzeów, dając w ten sposób zaczyn nowemu przedstawieniu plenerowemu „Sen Kustosza”. Tym razem do wspólnej pracy zaproszeni zostają studenci z Teatru PW oraz zaprzyjaźnione tancerki Joanna Ziemczyk i Barbara Wojciuk. W tym samym roku, mimo braku pomocy finansowej ze strony miasta, teatr decyduje się na jeszcze jedną produkcję plenerową -
„Match footbolowy” - wpisujący się w nurt ożywionych dyskusji na temat piłki nożnej we wszystkich środowiskach, nie tylko sportowych – współpraca z Wiktorem Malinowskim, Pawłem Frankowskim oraz grupą sportową „Zieloni Zielonka”.

2009 – Od strony artystycznej ten rok prawdopodobnie upłynie pod znakiem kontynuacji pracy nad ostatnio rozpoczętymi produkcjami plenerowymi. Drugim, równie ważnym problemem, który skupi uwagę Aktu będzie poszukiwanie nowej siedziby teatru (!), dającej możliwość nie tylko intensywniejszej pracy, ale również otwarcia się na wymianę doświadczeń z chętnymi adeptami. Poza tym,
jak zwykle: próby, występy, wyjazdy i kolejne inspirujące spotkania.